بعضیوقتا همه جا رو تاریک کن
تا واقعیا برق بزنن...!
صبورترشدهام...نهچونقویترشدهام،
چونفهمیدهامبعضیچیزها،
ارزشواکنشندارند.
نهچونبیاهمیتاند؛
چوندیگرتوانشراندارم.
چراغیدرمنخاموششده...
نهاتفاقی،نهناگهانی...!
آهسته،باهرباربخشیدن،
باهربارنادیدهگرفتن،
باهربارامیدواربودنِبیدلیل.
وحالا،فقطسکوتماندهوتاریکیایکه
دیگرنمیترساندم،چونازنورِخودگذشتهام.
برای بعضیا نباید خودت باشی، باید خودش باشی!
صمیمیت عمیق و واقعی تنها زمانی آغاز میشود که سکوت میان دو نفر به اندازهی کلام قابل فهم و پذیرفتنی و زیبا باشد
نیاز نیست همیشه بخشی از نور باشیم
بیایید گاهی به جمله
"یه سایه تو اعماق نور"
پایبند باشیم
زمان
ثابت کننده افراد...
زمان ارزششو مشخص میکنه!
زمان بهت نشون میده
کیا لیاقت قلبتو دارند :)
گاهی سکوت، پاسخ عمیقترین پرسشهاست
انسان دو نوع معلم داره
آموزگار و روزگار؛
هرچه با شیرینی از اولی نیاموزی...
دومی با تلخی به تو می آموزد.
اولی به قیمت جانش،
دومی به قیمت جانت.
یه چیزی وجود داره به اسم "سالگرد تروما"
ممکنه یکروز از خواب بیدار بشی بدون هیچ دلیلی احساس عصبانیت و پریشونی داشته باشی، چون بدنت یادشه پارسالِ اون روز دقیقا چه اتفاقی افتاده؛ حتی اگه خودت یادت نباشه...
در دنیایی که فهمیدن درد دارد تا میتونید نفهمید