این یکی از غمگین ترین تضاد های زندگیه
آدما از خوبیاشون واست میگن
ولی بدیاشون رو میزارن خودت تجربه کنی
بعضی وقتا زندگی انقدر دارک میشه...
که از روی ناچاری مجبور می شی بهش بخندی
می خوای آدمتو بشناسی
یا عصبیش کن یا زیاد بهش محبت کن
اون وقته که خود واقعیشو بهت نشون میده
وقتی عزیزترین فرد زندگیت جلوی چشمات پر پر بشه یهو قلبت با تمام رویا ها و آرزو های داخلش فرو می ریزه
دیگه زندگی برات بی معنی میشه
دیگه هیچ چیزی شادت نمی کنه
دیگه امیدی برای ادامه زندگی نداری
حتی انتقام هم نمی تونه مجابت کنه که بیشتر زندگی کنی و از مرگ دست بکشی
اون موقع از تقلا برای زنده موندن دست میکشی و دنبال مرگ می گردی و تک تک روز هات رو با گریه کردن سپری میکنی
این شرایط خود جهنمه و اون اتفاق لحظه مرگ و ورود به جهنم
کدوم ایرانی حاضره ایران رو تو چنین وضعیتی ببینه؟
کی حاضره برای رهایی از این رژیم چنین بهایی بپردازه؟
این آتش افکنی ها، این کشتار ها و این حملات راه رسیدن به آزادی نیست
اونایی که خودشون رو دوست دار ایران و ایرانی معرفی میکنن چرا نارضایتی مردم از حملاتشون رو نمیبینن؟ چرا صدای ناله مردم برای عزیزان و کشورشون رو نمیشنون؟ چرا به جگر گوشه این مردم حمله کردن؟ چرا تو ایران آتش به پا کردن؟
ما این رژیم رو نمیخوایم ولی این طرز کمک ترامپ و نتانیاهو رو هم نمیخوایم
ما آزادی رو وقتی میخوایم که ایران باشه، وقتی میخوایم که صلح باشه، وقتی میخوایم که نترسیم و تو خونه هامون باشیم
ایرانم دوستت دارم♥️