خورشید و روز را دوست دارم....
اما نور و روشنایی روز ، برایم زیاد است
برای منی که در برابر آدم هایی که اطرافم هستن ؛ نقاب می زنم....
نقابی متفاوت با آنچه هستم.
در جهانی زندگی میکنیم که کلمات بیشتر از ادما آدم می کشند:)
خورشید همواره سمبلِ زندگی ، امید ، حقیقت و ایمان است
و ماه سمبلِ زیبایی
باهم تفاوت دارند اما هر دو ، فوق العاده هستند
وقتی یکی رو فریب میدی، به این فکر نکن که خیلی ساده بوده! به این فکر کن که چقدر بهت اعتماد داشته، پس در حقیقت باختی...
حالم از بس خوبه یه غم سخت میخوام...💔:]..
تغییر به معنای ترک کردن همه چیز نیست؛ بلکه یعنی پذیرش فرصتها و چالشهای جدید. هر لحظهای که برای خودتان وقت میگذارید و به خودتان توجه میکنید، در واقع در حال ساختن زندگیای هستید که شایستهاش هستید.
در هوایی که آرام ، آرام ، به سوی تاریکی می رفت ؛ مرواریدی درخشید.
مرواریدی که در تاریکی ، ظهور کرد.
مرواریدِ شب
شنیدن صدای قلب ، برای برخی حیوانات ، آرامش بخش است.
فکر میکنم صدای قلب ، برای همه آرامش بخش هست.
صدایی که میگوید :
زندگی جریان داره...
من کنارتم....
من هستم...
دیگر نمیدانم لبخندها را باور کنم یا سکوتها را.
نمیدانم "دوستت دارم"ها راستاند، یا زهر شیرینی هستند که آهسته جانت را میگیرند.
این روزها آدمها دروغ را با چنان لبخندِ صادقی میگویند که گاهی از صداقت، میترسم…
من ماندهام با دلی که هر بار بیدفاعتر از پیش، به دست نگاههایی افتاد که بلد بودند دروغ را در قالبِ عشق بپیچند.
با ذهنی که شبها زیر بارِ "کاش نمیگفتم"، "کاش نمیباوریدم"، از هم میپاشد.
با چشمی که دیگر نمیداند اشکِ مقابلش از درد است یا نقاب…
باور کردن، سختترین کارِ دنیاست وقتی هزار بار باورت را لگد کردهاند.
و بدتر آنکه… دیگر حتی نمیتوانی به خودت اطمینان داشته باشی.
نکند این بار هم اشتباه کرده باشم؟
نکند این بار هم چشمم حقیقت را ندیده باشد؟
میدانم که آدمها قرار نیست همیشه راست بگویند،
اما کاش…
کاش دستکم دروغ را اینقدر شبیهِ راست نمیگفتند.
اشتباهم ایــن بــود
هر جا رنـجيدم؛
خـــنديدم...
فكر کردند درد ندارد
ضربه هایشان را
محكم تر زدند...!
#چارلی_چاپلین